Forum ŚFiNiA Strona Główna ŚFiNiA
ŚFiNiA - Światopoglądowe, Filozoficzne, Naukowe i Artystyczne forum - bez cenzury, regulamin promuje racjonalną i rzeczową dyskusję i ułatwia ucinanie demagogii. Forum założone przez Wuja Zbója.
 
 FAQFAQ   SzukajSzukaj   UżytkownicyUżytkownicy   GrupyGrupy   GalerieGalerie   RejestracjaRejestracja 
 ProfilProfil   Zaloguj się, by sprawdzić wiadomościZaloguj się, by sprawdzić wiadomości   ZalogujZaloguj 

Emocjonalni, toksyczni rodzice i partnerzy

 
Napisz nowy temat   Ten temat jest zablokowany bez możliwości zmiany postów lub pisania odpowiedzi    Forum ŚFiNiA Strona Główna -> Kretowisko / Blog: Michał Dyszyński
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Michał Dyszyński
Bloger na Kretowisku



Dołączył: 04 Gru 2005
Posty: 16761
Przeczytał: 72 tematy

Skąd: Warszawa
Płeć: Mężczyzna

PostWysłany: Pią 19:55, 21 Cze 2019    Temat postu: Emocjonalni, toksyczni rodzice i partnerzy

Trudno jest być dzieckiem skrajnie emocjonalnego rodzica, czy opiekuna. Bardzo trudno.
Emocjonalność nieopanowana sprawia, że człowiekiem rządzi lęk i nieokiełznane pragnienia. Rzeczy muszą być już! Pragnienia maja się stać teraz! Winnego trzeba mieć od razu! Na refleksję, na zastanowienie, na poszukanie czegoś innego, niż pierwszy impuls, brakuje czasu, chęci, umiejętności...
Toksyczny emocjonalny rodzic wciąż jest niespełniony, bo nie dogadał się z własnymi pragnieniami. Szuka winnych swojego niespełnienia, znajdując je wśród tych, którzy są najbliżej - we własnych dzieciach, mężu, żonie. Stają się winni, bo nie pomogli, bo nie dali rady, nie byli doskonali. Więc im się należy odreagowanie frustracji...
Toksyczni, skrajnie emocjonalni rodzice wprowadzają swoje dzieci w stan, z którego nie widać dobrego wyjścia. Bo dziecko pragnie jakoś zadowolić, ugłaskać pretensje rodzica, pragnie być jego dobrym potomstwem - robiąc to, jak potrafi, swoimi siłami, swoim rozumem. Rozum ten jest, jaki jest - raz większy, raz mniejszy, więc będzie popełniało błędy. Te błędy zostaną przez emocjonalnego rodzica wytknięte (słusznie! A jakże!), starania i intencje dziecka nie zostaną dostrzeżone. Znowu będzie źle. Bo przecież ZAWSZE JEST ŹLE...
To co zrobiło dziecko toksycznego rodzica, właściwie nie będzie miało wielkiego znaczenia, bo ono i tak tego rodzica nie udobrucha. Skrajna emocjonalność nie zna granicy, żąda więcej, idzie na maksa. Ma być! Ma być teraz! A jak jest niewystarczające (prawie nigdy nie bywa wystarczające), to i tak dziecko będzie winne. Bo pewnie mogło zachować się inaczej, lepiej! Pewnie mogło...
Emocjonalni skrajnie, toksyczni rodzice i partnerzy wprowadzają swoje dzieci, mężów, żony w stan depresji, cierpienia, w sytuację bez wyjścia, w której wszystko jest tylko źle i jest złe, a oni - czyli dzieci - są złe najbardziej. Przynajmniej tak wierzą dzieci, zalewane strumieniami pretensji o wszystko.
Emocjonalnie skrajny, toksyczny rodzic nie potrafi odróżniać prawdziwych winnych, nie umie analizować sytuacji - on odczuwa, złości się, a potem wylewa tę złość. Bo tak czuje, tak mu podpowiada intuicja, a przeciw tej intuicji emocjonalny nie jest w stanie wystawić nic - a już na pewno, żadnej przeciwrefleksji, opanowania, rozumowania.
Emocjonalny skrajnie, toksyczny rodzic nie chce krzywdzić swoich dzieci. Ale nie potrafi ich nie krzywdzić, bo umie się posługiwać wyłącznie swoją impulsywnością, bo nie jest w stanie nad sobą zapanować. Więc złość, pretensje co chwila wybuchają. Nie ma jak ich powstrzymać, bo gdy druga strona się sprzeciwi, zaoponuje, to będzie to tylko "płachta na byka", będzie to powód do walki - swoisty "dowód", ze impulsywność jest uzasadniona, wszak "mi się sprzeciwiają!".
Co jakiś czas impulsywny nadmiernie, toksyczny rodzic i partner miewa chwile refleksji, gdy trochę zaczyna rozumieć, że krzywdzi swoich bliskich. Ale taka refleksja nie jest trwała, za chwilę zostanie przykryta przez jakąś złość, kolejny wybuch, kolejny powód do pretensji. Pretensji o cokolwiek - o to co zostało zrobione, albo zrobione nie zostało, o to jak zastało zrobione, o to co sobie ktoś pomyślał, albo i nie pomyślał, może zapomniał. Emocjonalny nie ma wątpliwości - on "wie" wszystko z góry. A jeśli ktoś ma inne zdanie, to posiadanie owego zdania jest zwyczajnie dowodem, iż ktoś ma złe intencje - bo przecież "jest tak", jak to widzi emocjonalny. Bo ów emocjonalny rodzic/partner tak chce, bo tak ogłosił - więc tam ma być! Wszak o to wołają emocje...
Emocjonalnie skrajni, toksyczni rodzice i partnerzy zrzucają na ludzi w swoim otoczeniu często ciężar nie do udźwignięcia. Trudno jest żyć w sytuacji, gdy wszystko jest źle, gdy kochana osoba daje wciąż oznaki niezadowolenia. Niektórzy tego nie wytrzymują...


Ostatnio zmieniony przez Michał Dyszyński dnia Pią 20:43, 21 Cze 2019, w całości zmieniany 4 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Wyświetl posty z ostatnich:   
Napisz nowy temat   Ten temat jest zablokowany bez możliwości zmiany postów lub pisania odpowiedzi    Forum ŚFiNiA Strona Główna -> Kretowisko / Blog: Michał Dyszyński Wszystkie czasy w strefie EET (Europa)
Strona 1 z 1

 
Skocz do:  
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach

fora.pl - załóż własne forum dyskusyjne za darmo
Powered by phpBB © 2001, 2005 phpBB Group
Regulamin