Forum ŚFiNiA Strona Główna ŚFiNiA
ŚFiNiA - Światopoglądowe, Filozoficzne, Naukowe i Artystyczne forum - bez cenzury, regulamin promuje racjonalną i rzeczową dyskusję i ułatwia ucinanie demagogii. Forum założone przez Wuja Zbója.
 
 FAQFAQ   SzukajSzukaj   UżytkownicyUżytkownicy   GrupyGrupy   GalerieGalerie   RejestracjaRejestracja 
 ProfilProfil   Zaloguj się, by sprawdzić wiadomościZaloguj się, by sprawdzić wiadomości   ZalogujZaloguj 

Sola Scriptura

 
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum ŚFiNiA Strona Główna -> Katolicyzm
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Arystoteles




Dołączył: 28 Gru 2018
Posty: 157
Przeczytał: 3 tematy


Płeć: Mężczyzna

PostWysłany: Śro 20:41, 20 Lut 2019    Temat postu: Sola Scriptura

Cytat:
A. DEFINICJA

Zanim przejdziemy do wskazania na biblijne podstawy dla zasady Sola Scriptura, należy najpierw poprawnie ją zdefiniować. Niewłaściwa definicja lub niezrozumienie właściwej definicji tej zasady owocują często przekonaniem, że jest ona nieblibjna lub sprzeczna wewnętrznie, a prawidłowe zdefiniowanie zasady Sola Scriptura rozwiązuje większość problemów i wątpliwości.

A. 1. CZYM JEST ZASADA SOLA SCRIPTURA?

Oto krótka i prawidłowa, choć niepełna definicja: "Pismo Święte jest jedynym nieomylnym autorytetem w sprawach wiary i moralności.".

Pełniejsza definicja obejmuje 3 komponenty:
I. Materialna wystarczalność Pisma;
II. Formalna wystarczalność Pisma;
III. Nadrzędność autorytetu Pisma.
Ta definicja składa się z 3 komponentów, które razem współtworzą pełną definicję zasady Sola Scriptura.

Co oznaczają poszególne komponenty?

I. Materialna wystarczalność Pisma:

- Biblia jest wystarczająca, by funkcjonować jako nieomylna "regula fidei" czy zasada wiary dla Kościoła, determinująca jego wiarę i moralność;
- Wszystko, w co Bóg chce abyśmy jako Kościół wierzyli, zarówno pod względem doktryny, jak i moralności, jest wyrażone w wystarczający sposób w Piśmie, bezpośrednio lub pośrednio;
- Wszystko, co jest konieczne do zbawienia jest wyrażone w Piśmie, tak że Biblia zawiera wszystkie informacje, których potrzebuje grzesznik, by uzyskać Boże przebaczenie.

II. Formalna wystarczalność Pisma:

- Biblia wyraża się w sposób jasny, klarowny i zrozumiały w najważniejszych sprawach dotyczących wiary i moralności;
- Pismo wyraża się w sposób jasny, klarowny i zrozumiały w sprawach, od których zależy zbawienie grzesznika, a więc przede wszystkim, gdy chodzi o Dobrą Nowinę;
- Gdy Biblia przemawia niejasno w jednym miejscu, należy wziąć pod uwagę kontekst miejsc, w których przemawia ona jaśniej – "Pismo interpretuje Pismo".

III. Nadrzędność autorytetu Pisma:

- Biblia jest jedynym nieomylnym, najwyższym i ostatecznym autorytetem w sprawach wiary i moralności;
- Choć istnieją dla chrześcijan inne autorytety poza Pismem, muszą być one poddane Pismu jako autorytetowi hierarchicznie wyższemu, gdyż są autorytetami omylnymi;
- Pismo jest samoautentyzujące się, tzn. jest autentyczne wyłącznie na mocy Bożego pochodzenia i nie wymaga zatwierdzenia przez Kościół czy jakikolwiek inny ludzki organ decyzyjny.

A. 2. CZYM ZASADA SOLA SCRIPTURA NIE JEST?

1) Twierdzeniem, że Biblia zawiera całą możliwą wiedzę.
2) Twierdzeniem, że Biblia zawiera całą możliwą religijną wiedzę.
3) Zaprzeczeniem nauczycielskiego autorytetu Kościoła.
4) Zaprzeczeniem, że Słowo Boże było kiedyś głoszone ustnie.
5) Odrzuceniem każdego rodzaju tradycji i jej autorytetu.
6) Zaprzeczeniem roli Ducha Świętego jako Tego, który prowadzi i oświeca Kościół.

B. BIBLIJNE PODSTAWY

Istnieją 3 sposoby biblijnej obrony zasady Sola Scriptura:

a) Bezpośrednia egzegeza 2 Tym 3:16-17 jako kluczowego fragmentu biblijnego nauczającego wprost zasady Sola Scriptura.
b) Wskazanie pośrednich przesłanek biblijnych potwierdzających 3 komponenty Sola Scriptura – materialną i formalną wystarczalność Pisma, a także jego nadrzędny autorytet.
c) Odwołanie się do przesłanek biblijnych na temat natury Pisma, by uczynić Pismo autorytetem nieporównywalnym z żadnym innym. Ciężar dowodowy spoczywa na stronie przeciwnej.

Ad. a) Jest to kwestia czysto egzegetyczna, którą pozwolę sobie pominąć.

Ad. b)

I. Materialna wystarczalność Pisma (2 Tym 3:15-17; J 20:30-31);
II. Formalna wystarczalność Pisma (2 Tym 3:15, 2 Kor 1:13, 3:15-16; 2 P 1:19; Kol 4:16; Pwt 29:29; Ps 19:8-9, 119:130; 2 Krl 22:8-13; komendy dotyczące czytania Biblii, np. Rz 15:4);
III. Nadrzędność autorytetu Pisma (2 Tym 3:16-17, Mt 15:1-9, Mk 7:1-13, 1 Kor 4:6, Dz 15, Dz 17:10-12).

Ad. c)

- Zarówno katolicy, jak i protestanci zgadzają się co do tego, że Pismo jest natchnionym Słowem Bożym i autorytetem w sprawach wiary i moralności.
- Chrystus przyznaje, że Pismo jest "vox Dei", a więc "głosem Bożym" na ziemi (Mt 22:31). Przymiotnik "natchnione przez Boga", "tchnięte przez Boga", a więc "θεόπνευστος" ("theopneustos") użyty jest w Biblii wyłącznie w stosunku do Pisma (2 Tym 3:16). Biblia nie nadaje większej lub takiej samej rangi żadnemu innemu autorytetowi poza Pismem. Biblia przedstawia siebie samą jako wyjątkowy autorytet, autorytet jedyny w swoim rodzaju, gdyż tekst biblijny niesie za sobą autorytet Jego Autora - samego Boga w Osobie Ducha Świętego.
- To na stronie katolickiej spoczywa ciężar dowodowy, by dowieść, że istnieje drugi autorytet większy lub równy Pismu, gdyż dowodzi ten, kto twierdzi, nie ten, kto przeczy. Zasada Sola Scriptura stanowi więc pozycję domyślną, dopóki nie zostanie wykazane, że istnieje inny autorytet większy lub równy Pismu.


Zapraszam katolików do dyskusji. Jako były protestant postaram się bronić zarysowanej argumentacji, która nie jest moja, ale podesłana przez znajomego.
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
O.K.




Dołączył: 05 Maj 2012
Posty: 1999
Przeczytał: 23 tematy


PostWysłany: Śro 22:40, 20 Lut 2019    Temat postu: Re: Sola Scriptura

Arystoteles napisał:
Cytat:
A. DEFINICJA

Zanim przejdziemy do wskazania na biblijne podstawy dla zasady Sola Scriptura, należy najpierw poprawnie ją zdefiniować. Niewłaściwa definicja lub niezrozumienie właściwej definicji tej zasady owocują często przekonaniem, że jest ona nieblibjna lub sprzeczna wewnętrznie, a prawidłowe zdefiniowanie zasady Sola Scriptura rozwiązuje większość problemów i wątpliwości.

A. 1. CZYM JEST ZASADA SOLA SCRIPTURA?

Oto krótka i prawidłowa, choć niepełna definicja: "Pismo Święte jest jedynym nieomylnym autorytetem w sprawach wiary i moralności.".

Pełniejsza definicja obejmuje 3 komponenty:
I. Materialna wystarczalność Pisma;
II. Formalna wystarczalność Pisma;
III. Nadrzędność autorytetu Pisma.
Ta definicja składa się z 3 komponentów, które razem współtworzą pełną definicję zasady Sola Scriptura.

Co oznaczają poszególne komponenty?

I. Materialna wystarczalność Pisma:

- Biblia jest wystarczająca, by funkcjonować jako nieomylna "regula fidei" czy zasada wiary dla Kościoła, determinująca jego wiarę i moralność;
- Wszystko, w co Bóg chce abyśmy jako Kościół wierzyli, zarówno pod względem doktryny, jak i moralności, jest wyrażone w wystarczający sposób w Piśmie, bezpośrednio lub pośrednio;
- Wszystko, co jest konieczne do zbawienia jest wyrażone w Piśmie, tak że Biblia zawiera wszystkie informacje, których potrzebuje grzesznik, by uzyskać Boże przebaczenie.

II. Formalna wystarczalność Pisma:

- Biblia wyraża się w sposób jasny, klarowny i zrozumiały w najważniejszych sprawach dotyczących wiary i moralności;
- Pismo wyraża się w sposób jasny, klarowny i zrozumiały w sprawach, od których zależy zbawienie grzesznika, a więc przede wszystkim, gdy chodzi o Dobrą Nowinę;
- Gdy Biblia przemawia niejasno w jednym miejscu, należy wziąć pod uwagę kontekst miejsc, w których przemawia ona jaśniej – "Pismo interpretuje Pismo".

III. Nadrzędność autorytetu Pisma:

- Biblia jest jedynym nieomylnym, najwyższym i ostatecznym autorytetem w sprawach wiary i moralności;
- Choć istnieją dla chrześcijan inne autorytety poza Pismem, muszą być one poddane Pismu jako autorytetowi hierarchicznie wyższemu, gdyż są autorytetami omylnymi;
- Pismo jest samoautentyzujące się, tzn. jest autentyczne wyłącznie na mocy Bożego pochodzenia i nie wymaga zatwierdzenia przez Kościół czy jakikolwiek inny ludzki organ decyzyjny.

A. 2. CZYM ZASADA SOLA SCRIPTURA NIE JEST?

1) Twierdzeniem, że Biblia zawiera całą możliwą wiedzę.
2) Twierdzeniem, że Biblia zawiera całą możliwą religijną wiedzę.
3) Zaprzeczeniem nauczycielskiego autorytetu Kościoła.
4) Zaprzeczeniem, że Słowo Boże było kiedyś głoszone ustnie.
5) Odrzuceniem każdego rodzaju tradycji i jej autorytetu.
6) Zaprzeczeniem roli Ducha Świętego jako Tego, który prowadzi i oświeca Kościół.

B. BIBLIJNE PODSTAWY

Istnieją 3 sposoby biblijnej obrony zasady Sola Scriptura:

a) Bezpośrednia egzegeza 2 Tym 3:16-17 jako kluczowego fragmentu biblijnego nauczającego wprost zasady Sola Scriptura.
b) Wskazanie pośrednich przesłanek biblijnych potwierdzających 3 komponenty Sola Scriptura – materialną i formalną wystarczalność Pisma, a także jego nadrzędny autorytet.
c) Odwołanie się do przesłanek biblijnych na temat natury Pisma, by uczynić Pismo autorytetem nieporównywalnym z żadnym innym. Ciężar dowodowy spoczywa na stronie przeciwnej.

Ad. a) Jest to kwestia czysto egzegetyczna, którą pozwolę sobie pominąć.

Ad. b)

I. Materialna wystarczalność Pisma (2 Tym 3:15-17; J 20:30-31);
II. Formalna wystarczalność Pisma (2 Tym 3:15, 2 Kor 1:13, 3:15-16; 2 P 1:19; Kol 4:16; Pwt 29:29; Ps 19:8-9, 119:130; 2 Krl 22:8-13; komendy dotyczące czytania Biblii, np. Rz 15:4);
III. Nadrzędność autorytetu Pisma (2 Tym 3:16-17, Mt 15:1-9, Mk 7:1-13, 1 Kor 4:6, Dz 15, Dz 17:10-12).

Ad. c)

- Zarówno katolicy, jak i protestanci zgadzają się co do tego, że Pismo jest natchnionym Słowem Bożym i autorytetem w sprawach wiary i moralności.
- Chrystus przyznaje, że Pismo jest "vox Dei", a więc "głosem Bożym" na ziemi (Mt 22:31). Przymiotnik "natchnione przez Boga", "tchnięte przez Boga", a więc "θεόπνευστος" ("theopneustos") użyty jest w Biblii wyłącznie w stosunku do Pisma (2 Tym 3:16). Biblia nie nadaje większej lub takiej samej rangi żadnemu innemu autorytetowi poza Pismem. Biblia przedstawia siebie samą jako wyjątkowy autorytet, autorytet jedyny w swoim rodzaju, gdyż tekst biblijny niesie za sobą autorytet Jego Autora - samego Boga w Osobie Ducha Świętego.
- To na stronie katolickiej spoczywa ciężar dowodowy, by dowieść, że istnieje drugi autorytet większy lub równy Pismu, gdyż dowodzi ten, kto twierdzi, nie ten, kto przeczy. Zasada Sola Scriptura stanowi więc pozycję domyślną, dopóki nie zostanie wykazane, że istnieje inny autorytet większy lub równy Pismu.


Zapraszam katolików do dyskusji. Jako były protestant postaram się bronić zarysowanej argumentacji, która nie jest moja, ale podesłana przez znajomego.


Wszystkie cytaty za Biblią Tysiąclecia (BT):

2 Tym 3:14-17:

14 Ty natomiast trwaj w tym, czego się nauczyłeś i co ci powierzono, bo wiesz, od kogo się nauczyłeś. Od lat bowiem niemowlęcych znasz Pisma święte, 15 które mogą cię nauczyć mądrości wiodącej ku zbawieniu przez wiarę w Chrystusie Jezusie. 16 Wszelkie Pismo od Boga natchnione [jest] i pożyteczne do nauczania, do przekonywania, do poprawiania, do kształcenia w sprawiedliwości - 17 aby człowiek Boży był doskonały, przysposobiony do każdego dobrego czynu.

J 20:30-31:

30 I wiele innych znaków, których nie zapisano w tej książce, uczynił Jezus wobec uczniów. 31 Te zaś zapisano, abyście wierzyli, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Bożym, i abyście wierząc mieli życie w imię Jego.

2 Kor 1:13-14:

13 Nie piszemy wam bowiem czegoś innego niż to, coście czytali i coście zrozumieli. Mam nadzieję, że do końca będziecie nas rozumieć tak, 14 jak już po części zostaliśmy przez was zrozumiani: mianowicie że w dzień Pana naszego Jezusa ja będę waszą chlubą, tak jak i wy moją.

2 Kor 3:15-16:

15 I aż po dzień dzisiejszy, gdy czytają Mojżesza, zasłona spoczywa na ich sercach. 16 A kiedy ktoś zwraca się do Pana, zasłona opada.

2 P 1:15-21:

15 Starać się zaś będę, abyście zawsze mieli sposobność po moim odejściu o tym sobie przypominać. 16 Nie za wymyślonymi bowiem mitami postępowaliśmy wtedy, gdy daliśmy wam poznać moc i przyjście Pana naszego Jezusa Chrystusa, ale [nauczaliśmy] jako naoczni świadkowie Jego wielkości. 17 Otrzymał bowiem od Boga Ojca cześć i chwałę, gdy taki oto głos Go doszedł od wspaniałego Majestatu: To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie. 18 I słyszeliśmy, jak ten głos doszedł z nieba, kiedy z Nim razem byliśmy na górze świętej. 19 Mamy jednak mocniejszą, prorocką mowę, a dobrze zrobicie, jeżeli będziecie przy niej trwali7 jak przy lampie, która świeci w ciemnym miejscu, aż dzień zaświta, a gwiazda poranna wzejdzie w waszych sercach. 20 To przede wszystkim miejcie na uwadze, że żadne proroctwo Pisma nie jest dla prywatnego wyjaśnienia. 21 Nie z woli bowiem ludzkiej zostało kiedyś przyniesione proroctwo, ale kierowani Duchem Świętym mówili Boga święci ludzie.

Kol 4:16:

16 A skoro list zostanie u was odczytany, postarajcie się, by odczytano go też w Kościele w Laodycei, a wy żebyście też przeczytali list z Laodycei.

Pwt 29:29 ? 29 rozdzial Pwt ma tylko 28 wersów.

Ps 19:8-9:

8 Prawo Pana doskonałe - krzepi ducha;
świadectwo Pana niezawodne - poucza prostaczka;
9 nakazy Pana słuszne - radują serce;
przykazanie Pana jaśnieje i oświeca oczy;


Ps 119:130:

130 Przystępność Twoich słów oświeca
i naucza niedoświadczonych.


2 Krl 22:8-13:

8 Wówczas to arcykapłan Chilkiasz powiedział do pisarza Szafana: «Znalazłem księgę Prawa w świątyni Pańskiej»2. I dał Chilkiasz księgę Szafanowi, który ją czytał. 9 Następnie pisarz Szafan poszedł do króla i zdał mu sprawę z tego zdarzenia w słowach: «Słudzy twoi wybrali pieniądze znajdujące się w świątyni i wręczyli je kierownikom robót, nadzorcom świątyni Pańskiej». 10 I pisarz Szafan oznajmił królowi: «Kapłan Chilkiasz dał mi księgę» - i Szafan odczytał ją wobec króla.
11 Kiedy król usłyszał słowa księgi Prawa, rozdarł szaty. 12 Następnie król rozkazał kapłanowi Chilkiaszowi i Achikamowi, synowi Szafana, Akborowi, synowi Micheasza, pisarzowi Szafanowi i urzędnikowi królewskiemu Asajaszowi: 13 «Idźcie poradzić się Pana co do mnie, co do ludu i całego pokolenia Judy w związku ze słowami tejże znalezionej księgi. Bo wielki gniew Pański zapłonął przeciwko nam z tego powodu, przodkowie nasi nie słuchali słów tejże księgi, by spełnić wszystko, co jest w niej napisane».



Rz 15:4:

4 To zaś, co niegdyś zostało napisane, napisane zostało i dla naszego pouczenia, abyśmy dzięki cierpliwości i pociesze, jaką niosą Pisma, podtrzymywali nadzieję.

Mt 15:1-9:

1 Wtedy przyszli do Jezusa faryzeusze i uczeni w Piśmie z Jerozolimy z zapytaniem: 2 «Dlaczego Twoi uczniowie postępują wbrew tradycji starszych? Bo nie myją sobie rąk przed jedzeniem». 3 On im odpowiedział: «Dlaczego i wy przestępujecie przykazanie Boże dla waszej tradycji? 4 Bóg przecież powiedział: Czcij ojca i matkę oraz: Kto złorzeczy ojcu lub matce, niech śmierć poniesie. 5 Wy zaś mówicie: "Kto by oświadczył ojcu lub matce: Darem [złożonym w ofierze] jest to, co dla ciebie miało być wsparciem ode mnie, 6 ten nie potrzebuje czcić swego ojca ni matki". I tak ze względu na waszą tradycję znieśliście przykazanie Boże. 7 Obłudnicy, dobrze powiedział o was prorok Izajasz:
8 Ten lud czci Mnie wargami,
lecz sercem swym daleko jest ode Mnie.
9 Ale czci mnie na próżno,
ucząc zasad podanych przez ludzi».


Mk 7:1-13:


1 Zebrali się u Niego faryzeusze i kilku uczonych w Piśmie, którzy przybyli z Jerozolimy. 2 I zauważyli, że niektórzy z Jego uczniów brali posiłek nieczystymi, to znaczy nie obmytymi rękami. 3 Faryzeusze bowiem, i w ogóle Żydzi, trzymając się tradycji starszych, nie jedzą, jeśli sobie rąk nie obmyją, rozluźniając pięść2. 4 I [gdy wrócą] z rynku, nie jedzą, dopóki się nie obmyją. Jest jeszcze wiele innych [zwyczajów], które przejęli i których przestrzegają, jak obmywanie kubków, dzbanków, naczyń miedzianych. 5 Zapytali Go więc faryzeusze i uczeni w Piśmie: «Dlaczego Twoi uczniowie nie postępują według tradycji starszych, lecz jedzą nieczystymi rękami?» 6 Odpowiedział im: «Słusznie prorok Izajasz powiedział o was, obłudnikach, jak jest napisane:
Ten lud czci Mnie wargami,
lecz sercem swym daleko jest ode Mnie.
7 Ale czci Mnie na próżno,
ucząc zasad podanych przez ludzi.
8 Uchyliliście przykazanie Boże, a trzymacie się ludzkiej tradycji, ». 9 I mówił do nich: «Umiecie dobrze uchylać przykazanie Boże, aby swoją tradycję zachować. 10 Mojżesz tak powiedział: Czcij ojca swego i matkę swoją, oraz: Kto złorzeczy ojcu lub matce, niech śmiercią zginie. 11 A wy mówicie: "Jeśli kto powie ojcu lub matce: Korban, to znaczy darem [złożonym w ofierze] jest to, co by ode mnie miało być wsparciem dla ciebie" - 12 to już nie pozwalacie mu nic uczynić dla ojca ni dla matki. 13 I znosicie słowo Boże przez waszą tradycję, którąście sobie przekazali. Wiele też innych tym podobnych rzeczy czynicie».


1 Kor 4:1-6:

1 Niech więc uważają nas ludzie za sługi Chrystusa i za szafarzy tajemnic Bożych! 2 A od szafarzy już tutaj się żąda, aby każdy z nich był wierny.
3 Mnie zaś najmniej zależy na tym, czy będąc osądzony przez was, czy przez jakikolwiek trybunał ludzki. Co więcej, nawet sam siebie nie sądzę. 4 Sumienie nie wyrzuca mi wprawdzie niczego, ale to mnie jeszcze nie usprawiedliwia. Pan jest moim sędzią. 5 Przeto nie sądźcie przedwcześnie, dopóki nie przyjdzie Pan, który rozjaśni to, co w ciemnościach ukryte, i ujawni zamiary serc. Wtedy każdy otrzyma od Boga pochwałę. 6 Mówiąc to, miałem na myśli, bracia, mnie samego i Apollosa, ze względu na was, abyście mogli zrozumieć, że nie wolno wykraczać ponad to, co zostało napisane, i niech nikt w swej pysze nie wynosi się nad drugiego.


Dz 15:

1 Niektórzy przybysze z Judei nauczali braci: «Jeżeli się nie poddacie obrzezaniu według zwyczaju Mojżeszowego, nie możecie być zbawieni».
2 Kiedy doszło do niemałych sporów i zatargów między nimi a Pawłem i Barnabą, postanowiono, że Paweł i Barnaba, i jeszcze kilku spośród nich uda się w sprawie tego sporu do Jerozolimy, do Apostołów i starszych. 3 Wysłani przez Kościół szli przez Fenicję i Samarię, sprawiając wielką radość braciom opowiadaniem o nawróceniu pogan.
4 Kiedy przybyli do Jerozolimy, zostali przyjęci przez Kościół, Apostołów i starszych. Opowiedzieli też, jak wielkich rzeczy Bóg przez nich dokonał. 5 Lecz niektórzy nawróceni ze stronnictwa faryzeuszów oświadczyli: «Trzeba ich obrzezać i zobowiązać do przestrzegania Prawa Mojżeszowego». 6 Zebrali się więc Apostołowie i starsi, aby rozpatrzyć tę sprawę. 7 Po długiej wymianie zdań przemówił do nich Piotr: «Wiecie, bracia, że Bóg już dawno wybrał mnie spośród was, aby z moich ust poganie usłyszeli słowa Ewangelii i uwierzyli. 8 Bóg, który zna serca, zaświadczył na ich korzyść, dając im Ducha Świętego tak samo jak nam. 9 Nie zrobił żadnej różnicy między nami a nimi, oczyszczając przez wiarę ich serca. 10 Dlaczego więc teraz Boga wystawiacie na próbę, wkładając na uczniów jarzmo, którego ani ojcowie nasi, ani my sami nie mieliśmy siły dźwigać. 11 Wierzymy przecież, że będziemy zbawieni przez łaskę Pana Jezusa tak samo jak oni».
12 Umilkli wszyscy, a potem słuchali opowiadania Barnaby i Pawła o tym, jak wielkich cudów i znaków dokonał Bóg przez nich wśród pogan.
13 A gdy i oni umilkli, zabrał głos Jakub i rzekł: «Posłuchajcie mnie, bracia! 14 Szymon opowiedział, jak Bóg raczył wybrać sobie lud spośród pogan. 15 Zgadzają się z tym słowa Proroków, bo napisano:
16 Potem powrócę
i odbuduję przybytek Dawida,
który znajduje się w upadku.
Odbuduję jego ruiny i wzniosę go,
17 aby pozostali ludzie szukali Pana
i wszystkie narody, nad którymi wzywane jest imię moje -
mówi Pan, który to sprawia.
18 To są [Jego] odwieczne wyroki.
19 Dlatego ja sądzę, że nie należy nakładać ciężarów na pogan, nawracających się do Boga, 20 lecz napisać im, aby się wstrzymali od pokarmów ofiarowanych bożkom, od nierządu, od tego, co uduszone, i od krwi. 21 Z dawien dawna bowiem w każdym mieście są ludzie, którzy co szabat czytają Mojżesza i wykładają go w synagogach».
22 Wtedy Apostołowie i starsi wraz z całym Kościołem postanowili wybrać ludzi przodujących wśród braci: Judę, zwanego Barsabas, i Sylasa i wysłać do Antiochii razem z Barnabą i Pawłem. 23 Posłali przez nich pismo tej treści: «Apostołowie i starsi bracia przesyłają pozdrowienie braciom pogańskiego pochodzenia w Antiochii, w Syrii i w Cylicji. 24 Ponieważ dowiedzieliśmy się, że niektórzy bez naszego upoważnienia wyszli od nas i zaniepokoili was naukami, siejąc zamęt w waszych duszach, 25 postanowiliśmy jednomyślnie wybrać mężów i wysłać razem z naszymi drogimi: Barnabą i Pawłem, 26 którzy dla imienia Pana naszego Jezusa Chrystusa poświęcili swe życie. 27 Wysyłamy więc Judę i Sylasa, którzy powtórzą wam ustnie to samo. 28 Postanowiliśmy bowiem, Duch Święty i my, nie nakładać na was żadnego ciężaru oprócz tego, co konieczne. 29 Powstrzymajcie się od ofiar składanych bożkom, od krwi, od tego, co uduszone, i od nierządu. Dobrze uczynicie, jeżeli powstrzymacie się od tego. Bywajcie zdrowi!»
30 Wysłannicy przybyli więc do Antiochii i zwoławszy lud, oddali list. 31 Gdy go przeczytano, ucieszyli się z jego pocieszającej treści. 32 Juda i Sylas, którzy byli również prorokami, w częstych przemówieniach zachęcali i umacniali braci. 33 Po upływie pewnego czasu wyprawili ich bracia z pozdrowieniami pokoju od braci do tych, którzy ich wysłali. <34 > 35 A Paweł i Barnaba przebywali w Antiochii, nauczali i razem z wielu innymi głosili słowo Pańskie.
36 Po pewnym czasie powiedział Paweł do Barnaby: «Wróćmy już i zobaczmy, jak się mają bracia we wszystkich miastach, w których głosiliśmy słowo Pańskie». 37 Barnaba chciał również zabrać Jana, zwanego Markiem; 38 ale Paweł prosił, aby nie zabierał z sobą tego, który odszedł od nich w Pamfilii i nie brał udziału w ich pracy. 39 Doszło do ostrego starcia, tak że się rozdzielili: Barnaba zabrał Marka i popłynął na Cypr, 40 a Paweł dobrał sobie za towarzysza Sylasa i wyszedł polecony przez braci łasce Pana. 41 Przechodził przez Syrię i Cylicję umacniając miejscowe Kościoły.


Dz 17:10-12:

10 Natychmiast w nocy bracia wysłali Pawła i Sylasa do Berei5. Kiedy tam przybyli, poszli do synagogi Żydów. 11 Ci byli szlachetniejsi od Tesaloniczan, przyjęli naukę z całą gorliwością i codziennie badali Pisma, czy istotnie tak jest. 12 Wielu też z nich uwierzyło, a także [wiele] wpływowych Greczynek i niemało mężczyzn.

Pojęcia nie mam, skąd niby stąd można by wyprowadzić zasadę sola scriptura. Najbliżej jest cytat z 1 Kor 4:6: abyście mogli zrozumieć, że nie wolno wykraczać ponad to, co zostało napisane -na zasadzie wyrwania z kontekstu (Pawłowi chodziło zapewne o dodawanie własnej prywatnej interpretacji jako autorytatywnej dla pisma -co stoi jawnie w sprzeczności z cała protestancką ideą sola scriptura).

Tak naprawde cała niebiblijna (i przez to samoobalalna) zasada "sola scriptura" to po prostu wymysł i wyraz buntu Ojców Reformacji przeciw hierarchicznemu Kościołowi Katolickiemu. Zerwali oni z KK, a że nie mieli żadnego autorytetu na potwierdzenie swych nauk, naiwnie myśleli że wystarczy tylko przeczytac Biblię, i tam znajda wszystkie wskazówki -wszak to Słowo Boże. Że kazdy człowiek może sam sobie być papieżem, soborem, a wystarczy mu tylko znajomośc pisma. A samo Pismo mówi w 2 P 1:20 żadne proroctwo Pisma nie jest dla prywatnego wyjaśnienia
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
O.K.




Dołączył: 05 Maj 2012
Posty: 1999
Przeczytał: 23 tematy


PostWysłany: Czw 16:51, 21 Lut 2019    Temat postu: Re: Sola Scriptura

Te same cytaty, tylko teraz za protestancką Biblią Warszawską:


2 Tym 3:14-17:

14. Ale ty trwaj w tym, czegoś się nauczył i czego pewny jesteś, wiedząc, od kogoś się tego nauczył. 15. I ponieważ od dzieciństwa znasz Pisma święte, które cię mogą obdarzyć mądrością ku zbawieniu przez wiarę w Jezusa Chrystusa. 16. Całe Pismo przez Boga jest natchnione i pożyteczne do nauki, do wykrywania błędów, do poprawy, do wychowywania w sprawiedliwości, 17. aby człowiek Boży był doskonały, do
wszelkiego dobrego dzieła przygotowany.


J 20:30-31:

30. I wiele innych cudów uczynił Jezus wobec uczniów, które nie są spisane w tej księdze; 31. te zaś są spisane, abyście wierzyli, że
Jezus jest Chrystusem, Synem Boga, i abyście wierząc mieli żywot w imieniu jego.


2 Kor 1:13-14:

13. Nie piszemy wam bowiem nic innego, jak tylko to, co czytacie i co też rozumiecie, a spodziewam się, że całkowicie zrozumiecie, 14. jak zresztą po części już nas poznaliście, że jesteśmy chlubą waszą, jak wy naszą, w dzień Pana naszego Jezusa.

2 Kor 3:15-16:

15. Tak jest aż po dzień dzisiejszy, ilekroć czyta się Mojżesza, zasłona leży na ich sercu; 16. lecz gdy się do Pana nawrócą, zasłona
zostaje zdjęta.


2 P 1:15-21:

15. Dołożę też starań, abyście także po moim odejściu stale to mieli w pamięci. 16. Gdyż oznajmiliśmy wam moc i powtórne przyjście Pana naszego, Jezusa Chrystusa, nie opierając się na zręcznie zmyślonych baśniach, lecz jako naoczni świadkowie jego wielkości. 17. Wziął On bowiem od Boga Ojca cześć i chwałę, gdy taki go doszedł głos od Majestatu chwały: Ten jest Syn mój umiłowany, którego sobie upodobałem. 18. A my, będąc z nim na świętej górze, usłyszeliśmy ten głos, który pochodził z nieba. 19. Mamy więc słowo prorockie jeszcze
bardziej potwierdzone, a wy dobrze czynicie, trzymając się go niby pochodni, świecącej w ciemnym miejscu, dopóki dzień nie zaświta i nie wzejdzie jutrzenka w waszych sercach. 20. Przede wszystkim to wiedzcie, że wszelkie proroctwo Pisma nie podlega dowolnemu wykładowi.
21. Albowiem proroctwo nie przychodziło nigdy z woli ludzkiej, lecz wypowiadali je ludzie Boży, natchnieni Duchem Świętym.


Kol 4:16:

16. A gdy ten list będzie u was odczytany, postarajcie się o to, aby został odczytany także w zborze Laodycejczyków, a ten, który jest z Laodycei, i wy też przeczytajcie.

Pwt 29:29 ? 29 rozdzial Pwt ma tylko 28 wersów.

Ps 19:8-9:

8. Zakon Pana jest doskonały, pokrzepia
duszę, Świadectwo Pana jest wierne, Uczy prostaczka mądrości.
9. Rozkazy Pana są słuszne, rozweselają
serce, Przykazanie Pana jest jasne, oświeca oczy.


Ps 119:130:

130. Wykład słów twoich oświeca, Daje
rozum prostaczkom.


2 Krl 22:8-13:

8. Wtedy arcykapłan Chilkiasz rzekł do sekretarza Szafana: Znalazłem w świątyni Pana księgę zakonu. I wręczył Chilkiasz księgę Szafanowi, który ją przeczytał. 9. Następnie sekretarz Szafan udał się do króla i zdał sprawę królowi, powiadając: Słudzy twoi wysypali pieniądze, jakie się znajdowały w świątyni, i wręczyli je kierownikom robót mającym nadzór nad świątynią. 10. Po czym sekretarz Szafan doniósł królowi następującą rzecz: Kapłan Chilkiasz wręczył mi księgę. I Szafan odczytał ją przed królem. 11. Gdy tedy król usłyszał treść tej księgi,
rozdarł swoje szaty 12. i dał taki rozkaz kapłanowi Chilkiaszowi, Achikamowi, synowi Szafana, Akborowi, synowi Michajasza, sekretarzowi Szafanowi oraz dworzaninowi królewskiemu Asajaszowi: 13. Idźcie zapytać się o wyrocznię Pana co do mnie, co do ludu i co do całej Judy
w związku z treścią tej księgi, która została znaleziona, gdyż wielki jest gniew Pana, który rozgorzał przeciwko nam dlatego, że nasi ojcowie nie słuchali słów tej księgi, aby pełnić wszystko, co tam dla nas na-
pisane.



Rz 15:4:

4. Cokolwiek bowiem przedtem napisano, dla naszego pouczenia napisano, abyśmy przez cierpliwość i przez pociechę z Pism nadzieję mieli.

Mt 15:1-9:

1 Wtedy przystąpili do Jezusa faryzeusze oraz uczeni w Piśmie z Jerozolimy, mówiąc: 2. Dlaczego uczniowie twoi przestępują
naukę starszych? Nie myją bowiem rąk, gdy chleb jedzą.
3. On zaś, odpowiadając, rzekł im: A dlaczego to wy przestępujecie przykazanie Boże dla nauki waszej? 4. Wszak Bóg powiedział: Czcij ojca i matkę, oraz: Kto złorzeczy ojcu lub matce, niech poniesie śmierć.
5. A wy powiadacie: Ktokolwiek by rzekł ojcu lub matce: To, co się ode mnie jako pomoc należy, jest darem na ofiarę, 6. nie musi czcić ani ojca swego, ani matki swojej; tak to unieważniliście słowo Boże przez naukę swoją. 7. Obłudnicy! Dobrze prorokował o was Izajasz w słowach:
8. Lud ten czci mnie wargami, ale serce ich daleko jest ode mnie.
9. Daremnie mi jednak cześć oddają, głosząc nauki, które są nakazami ludzkimi.


Mk 7:1-13:

1. I zgromadzili się wokół niego faryzeusze i niektórzy z uczonych w Piśmie, którzy przybyli z Jerozolimy. 2. A gdy ujrzeli, że niektórzy z uczniów jego jedli chleb nieczystymi rękami, to znaczy nie umytymi -
3. albowiem faryzeusze i wszyscy Żydzi zachowują naukę starszych i nie jedzą, jeśli przedtem nie umyją starannie rąk, 4. i po powrocie z rynku, jeśli się nie umyją, nie jedzą; ponadto wiele innych zwycza-
jów przyjęli i zachowują je, jak to: obmywanie kielichów i dzbanów, i miednic - 5. zapytywali go tedy faryzeusze i uczeni w Piśmie: Dlaczego twoi uczniowie nie postępują według nauki starszych, ale jedzą
chleb nie umytymi rękami? 6. On zaś rzekł im: Dobrze Izajasz pro-
rokował o was, obłudnikach, jak napisano: Lud ten czci mnie wargami, ale serce ich daleko jest ode mnie. 7. Daremnie mi jednak cześć oddają, gło-
sząc nauki, które są nakazami ludzkimi. 8. Przykazania Boże zaniedbujecie, a ludzkiej nauki się trzymacie. 9. I mówił im: Chytrze uchylacie przykazanie Boże, aby naukę swoją zachować. 10. Albowiem Mojżesz rzekł: Czcij ojca swego i matkę swoją; oraz: Kto złorzeczy
ojcu lub matce, niech śmierć poniesie. 11. Wy zaś mówicie: Jeśliby człowiek rzekł ojcu albo matce: Korban, to znaczy: To, co się tobie ode mnie jako pomoc należy, jest darem na ofiarę, 12. już nie pozwalacie mu nic więcej uczynić dla ojca czy matki; 13. tak unieważniacie słowo Boże przez swoją naukę, którą przekazujecie dalej; i wiele tym podobnych rzeczy czynicie.


1 Kor 4:1-6:

1 Tak niechaj każdy myśli o nas jako o sługach Chrystusowych i o szafarzach tajemnic Bożych. 2. A od szafarzy tego się właśnie wymaga,
żeby każdy okazał się wierny. 3. Lecz co się mnie tyczy, nie ma naj-
mniejszego znaczenia, czy wy mnie sądzić będziecie, czy jakiś inny sąd ludzki, bo nawet ja sam siebie nie sądzę. 4. Albowiem do niczego się nie poczuwam, lecz to mnie jeszcze nie usprawiedliwia, bo tym, który mię sądzi, jest Pan. 5. Przeto nie sądźcie przed czasem, dopóki nie przyjdzie Pan, który ujawni to, co ukryte w ciemności, i objawi zamysły serc;
a wtedy każdy otrzyma pochwałę od Boga. 6. A ja odniosłem to do siebie samego i do Apollosa przez wzgląd na was, bracia,
abyście na nas się nauczyli nie rozumieć więcej ponad to, co napisano, żeby nikt z was nie wynosił się nad drugiego, stając po stronie jednego nauczyciela przeciwko drugiemu.


Dz 15:

1 A pewni ludzie, którzy przybyli z Judei, nauczali braci: Jeśli nie zostaliście obrzezani według zwyczaju Mojżeszowego, nie możecie być zbawieni. 2. Gdy zaś powstał zatarg i spór niemały między Pawłem i Barnabą a nimi, postanowiono, żeby Paweł i Barnaba oraz kilku innych spośród nich udało się w sprawie tego sporu do apostołów i starszych do Jerozolimy. 3. Ci tedy, wyprawieni przez zbór, szli przez Fenicję i Samarię, opowiadając o nawróceniu pogan i sprawiając tym wielką radość wszystkim braciom. 4. A gdy przybyli do Jerozolimy, zostali
przyjęci przez zbór oraz apostołów i starszych, i opowiedzieli, jak wielkich rzeczy dokonał Bóg przez nich. 5. Lecz niektórzy ze stronnictwa faryzeuszów, którzy uwierzyli, powstali, mówiąc: Trzeba ich obrzezać i nakazać im, żeby przestrzegali zakonu Mojżeszowego.
6. Zgromadzili się więc apostołowie i starsi, aby tę sprawę rozważyć. 7. A gdy to już długo rozpatrywano, wstał Piotr i rzekł do nich: Mężowie bracia, wywiecie, że Bóg już dawno spośród was mnie wybrał, aby poganie przez usta moje usłyszeli słowa Ewangelii i uwierzyli. 8. Bóg też, który zna serca, przyznał się do nich, dając im Ducha Świętego jak i
nam, 9. i nie uczynił żadnej różnicy między nami a nimi, oczyściwszy przez wiarę ich serca. 10. Przeto teraz, dlaczego wyzywacie Bo-
ga, wkładając na kark uczniów jarzmo, którego ani ojcowie nasi, ani my nie mogliśmy unieść? 11. Wierzymy przecież, że zbawieni będziemy przez łaskę Pana Jezusa, tak samo jak i oni. 12. I umilkło całe zgromadzenie, i słuchali Barnaby i Pawła, gdy opowiadali, jakie to znaki i cuda uczynił przez nich Bóg między poganami. 13. A gdy ci umilkli, odezwał się Jakub, mówiąc: Mężowie bracia, posłuchajcie mnie! 14. Szymon opowiedział, jak to Bóg pierwszy zatroszczył się o to, aby spomiędzy pogan wybrać lud dla imienia swego. 15. A z tym zgadzają się słowa proroków, jak napisano: 16. Potem powrócę i odbuduję upadły przybytek Dawida, I odbuduję jego ruiny i podźwignę go, 17. Aby pozostali ludzie szukali Pana, A także wszyscy poganie, Nad którymi wezwane zostało imię moje, Mówi Pan, który to czyni; 18. Znane to jest od wieków. 19. Dlatego sądzę, że nie należy czynić trudności tym spośród pogan, którzy nawracają się do Boga
20. ale polecić im, żeby się wstrzymywali od rzeczy splugawionych przez bałwany, od nierządu, od tego, co zadławione, i od krwi. 21. Mojżesz bowiem od dawien dawna ma po miastach takich, którzy go opowiadają,
gdyż czyta się go w synagogach w każdy sabat. 22. Wówczas postanowili apostołowie i starsi razem z całym zborem posłać do Antiochii wraz z Pawłem i Barnabą wybranych spośród siebie mężów: Judę, zwanego
Barsabaszem, i Sylasa, zajmujących wśród braci przodujące stanowisko, 23. dając im do ręki następujące pismo:
Apostołowie i starsi, bracia braciom, pochodzącym z pogan w Antiochii i w Syrii, i w Cylicji, przesyłają pozdrowienie. 24. Ponieważ usłyszeliśmy, że niektórzy spośród nas zaniepokoili was naukami i wzburzyli dusze wasze, bez naszego upoważnienia, 25. postanowiliśmy jednomyślnie posłać
do was wybranych mężów wraz z umiłowanymi naszymi Barnabą i Pawłem, 26. ludźmi, którzy oddali życie swoje dla imienia Pana naszego, Jezusa Chrystusa. 27. Wysłaliśmy tedy Judę i Sylasa, którzy
wam to samo ustnie powiedzą. 28. Postanowiliśmy bowiem, Duch Święty
i my, by nie nakładać na was żadnego innego ciężaru oprócz następujących rzeczy niezbędnych: 29. Wstrzymywać się od mięsa ofiarowanego bałwanom, od krwi, od tego, co zadławione, i od nierządu; jeśli się tych rzeczy wystrzegać będziecie, dobrze uczynicie. Bywajcie zdrowi. 30. A gdy wysłańcy przyszli do Antiochii,
zgromadzili zbór i oddali list. 31. A gdy go przeczytali, uradowali się jego zachęcającą treścią. 32. Juda zaś i Sylas, którzy sami byli prorokami, licznymi kazaniami napominali i umacniali braci. 33. A po upływie pewnego czasu zostali odesłani przez braci ze słowami pokoju do
tych, którzy ich wysłali. 34. Lecz Sylas postanowił tam pozostać. 35. A Paweł i Barnaba pozostali w Antiochii, nauczając i zwiastując wraz z wieloma innymi Słowo Pańskie. 36. A po kilku dniach rzekł Paweł do Bar-
naby: Wybierzmy się w drogę i odwiedźmy braci we wszystkich miastach, w których zwiastowaliśmy Słowo Pańskie, aby zoba-
czyć, jak im się powodzi. 37. Ale Barnaba chciał zabrać z sobą również Jana, zwanego Markiem. 38. Paweł natomiast uważał za słuszne
nie zabierać z sobą tego, który odstąpił od nich w Pamfilii i nie brał udziału wraz z nimi w pracy. 39. Powstało nieporozumienie, tak iż się
rozstali, Barnaba, zabrawszy Marka, odpłynął na Cypr,
40. Paweł zaś poruczony łasce Pańskiej przez braci, obrał sobie Sylasa i udał się w drogę. 41. Przemierzał Syrię i Cylicję, umacniając zbory.


Dz 17:10-12:

10. Bracia zaś wyprawili zaraz w nocy Pawła i Sylasa do Berei; ci, gdy tam przybyli, udali się do synagogi Żydów, 11. którzy byli szlachetniejszego usposobienia niż owi w Tesalonice; przyjęli oni
Słowo z całą gotowością i codziennie badali Pisma, czy tak się rzeczy mają. 12. Wielu też z nich uwierzyło, również niemało wybitnych greckich niewiast i mężów


Konkluzje sa te same.
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Arystoteles




Dołączył: 28 Gru 2018
Posty: 157
Przeczytał: 3 tematy


Płeć: Mężczyzna

PostWysłany: Sob 13:53, 23 Lut 2019    Temat postu:

Protestanci wierzą, ze Jezus prawdziwie zmarł i zmartwychwstał dla naszego zbawienia. Katolicy dodają, że uczynki są konieczne do osiągnięcia tegoż zbawienia i to jest ta istotna różnica.Ale to nie z uczynków będziemy zbawieni, ale z naszej wiary. Uczynki nie mogą stać się istotą wiary. Uczynki są tylko świadectwem naszej wiary, a nie jej istotą. Jej istotą jest wiara, że Jezus umarł na krzyzu i dzięki temu zostaliśmy zbawieni.obrazowo to wyglądałoby tak, że wiara to powiedzmy jabłoń. A uczynki to jabłka. Drzewo bez jabłek jest martwe, bo one świadczą o jego przydatności. Jednak same z siebie bez drzewa jabłka też istnieć nie mogą. Wiara to podstawa, a jej owocem są uczynki.
2 Tymoteusza 3:16-17; Całe Pismo jest natchnione przez Boga i pożyteczne do nauki, do strofowania, do poprawiania, do wychowywania w sprawiedliwości; Aby człowiek Boży był doskonały, do wszelkiego dobrego dzieła w pełni przygotowany.
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Advaita




Dołączył: 04 Kwi 2019
Posty: 204
Przeczytał: 0 tematów


Płeć: Mężczyzna

PostWysłany: Czw 20:00, 04 Kwi 2019    Temat postu:

"Pismo Święte jest jedynym nieomylnym autorytetem w sprawach wiary i moralności.".

Samo to zdanie budziłoby już u mnie wątpliwości. Czy coś jest autorytetem, czymś nieomylnym to już kwestia indywidualna . Gdyby takie zdanie pojawiło się w jakieś mojej ulubionej książce mistycznej to straciłbym całkowicie ochotę na jej czytanie. Śmierdziałoby mi to sekciarstwem i sztucznym pompowaniem autorytetu tego pisma. Jak coś jest nieomylne to wynika to samo z siebie i można to zweryfikować na bazie testów, doświadczenia empirycznego
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
fedor




Dołączył: 04 Paź 2008
Posty: 2575
Przeczytał: 0 tematów


Płeć: Mężczyzna

PostWysłany: Wto 11:50, 23 Kwi 2019    Temat postu: Re: Sola Scriptura

Arystoteles napisał:
a) Bezpośrednia egzegeza 2 Tym 3:16-17 jako kluczowego fragmentu biblijnego nauczającego wprost zasady Sola Scriptura


Ten tekst nigdzie nie naucza zasady Sola Scriptura


Ostatnio zmieniony przez fedor dnia Wto 11:50, 23 Kwi 2019, w całości zmieniany 1 raz
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
JimmyJimmy




Dołączył: 06 Sty 2015
Posty: 283
Przeczytał: 0 tematów


Płeć: Mężczyzna

PostWysłany: Nie 12:34, 28 Kwi 2019    Temat postu:

Dla wyjaśnienia na wstępie, nie jestem ani rzymsko-katolikiem ani żadnej innej denominacji, uważam bowiem Kościół za niewidzialną, bo nienamacalną formalnie czy materialnie, wspólnotę wiernych Słowu w Duchu i w prawdzie, tak więc nie mam żadnego interesu bronić tej czy innej ludzkiej organizacji, niemniej jednak chciałbym zwrócić uwagę na to:

Arystoteles napisał:
Protestanci wierzą, ze Jezus prawdziwie zmarł i zmartwychwstał dla naszego zbawienia. Katolicy dodają, że uczynki są konieczne do osiągnięcia tegoż zbawienia i to jest ta istotna różnica.Ale to nie z uczynków będziemy zbawieni, ale z naszej wiary. Uczynki nie mogą stać się istotą wiary. Uczynki są tylko świadectwem naszej wiary, a nie jej istotą. Jej istotą jest wiara, że Jezus umarł na krzyzu i dzięki temu zostaliśmy zbawieni.obrazowo to wyglądałoby tak, że wiara to powiedzmy jabłoń. A uczynki to jabłka. Drzewo bez jabłek jest martwe, bo one świadczą o jego przydatności. Jednak same z siebie bez drzewa jabłka też istnieć nie mogą. Wiara to podstawa, a jej owocem są uczynki.


Tak, ale w praktyce nie ma różnicy, ponieważ uczynki pozorne nie będą uczynkami naprawdę, a tym samym jeśli nie wynikają z narodzenia się powtórnego (z Ducha) są one tylko pozorowaniem, schematem, nie zawierają istoty a więc nie są zaliczane. Tym niemniej nie jeden i nie dwa razy w Nowym Testamencie jest jasno o uczynkach (owocach), jako kryterium branym pod uwagę, o ile są prawdziwe, np. "oddam każdemu wedle jego uczynków", "jeśli nie przynosi owocu odcina się ją i usycha, zbiera się i wrzuca w ogień, a tam płonie", a nawet na samym końcu NT w Objawieniu Jana jest wymienione enumeratywnie, wedle czynów, kto nie będzie zbawiony i to nieraz nieoczywiste, dla nas błahe czyny: "A dla tchórzów, niewiernych, obmierzłych, zabójców, rozpustników, guślarzy, bałwochwalców i wszelakich kłamców: udział w jeziorze gorejącym ogniem i siarką. To jest śmierć druga." Jeżeli popełniasz uczynki nieautoryzowane systemowo, czyli grzechy, a co nimi jest wymieniono w Biblii, zostaniesz spalony (cokolwiek to znaczy w praktyce). Zatem uczynki "złe", nawet jeśli są jak twierdzisz tylko skutkiem, są one wzięte pod uwagę przy przeznaczeniu ciebie na przyszłość, np. na "spalenie w jeziorze ognia i siarki", a uczynki "dobre" muszą wynikać ze zmiany, ale skoro zmiana nastąpiła, to siłą rzeczy i uczynki się pojawią, a więc znów są one nieodzowne.


Ostatnio zmieniony przez JimmyJimmy dnia Nie 12:37, 28 Kwi 2019, w całości zmieniany 1 raz
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Wyświetl posty z ostatnich:   
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum ŚFiNiA Strona Główna -> Katolicyzm Wszystkie czasy w strefie CET (Europa)
Strona 1 z 1

 
Skocz do:  
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach

fora.pl - załóż własne forum dyskusyjne za darmo
Powered by phpBB © 2001, 2005 phpBB Group
Regulamin