Forum ŚFiNiA Strona Główna ŚFiNiA
ŚFiNiA - Światopoglądowe, Filozoficzne, Naukowe i Artystyczne forum - bez cenzury, regulamin promuje racjonalną i rzeczową dyskusję i ułatwia ucinanie demagogii. Forum założone przez Wuja Zbója.
 
 FAQFAQ   SzukajSzukaj   UżytkownicyUżytkownicy   GrupyGrupy   GalerieGalerie   RejestracjaRejestracja 
 ProfilProfil   Zaloguj się, by sprawdzić wiadomościZaloguj się, by sprawdzić wiadomości   ZalogujZaloguj 

Uczciwość przyznania racji oponentowi
Idź do strony Poprzedni  1, 2
 
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum ŚFiNiA Strona Główna -> Rozbieranie irracjonalizmu
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
lucek




Dołączył: 18 Lut 2011
Posty: 2732
Przeczytał: 1 temat


PostWysłany: Śro 22:15, 19 Gru 2018    Temat postu:

Cytat:
WZ to troche enigma


:) tylko dla pustaków, prosty autorytarny(w sensie, tęskniący za poszanowaniem autorytetów, takich jak on i Michał - frustracja pedagoga, w zderzeniu rzeczywistości z wyobrażeniami własnymi o pozycji tegoż) chłop, który utożsamił aparat poznawczy z poznawaną rzeczywistością :wink:
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Semele




Dołączył: 09 Lis 2014
Posty: 5681
Przeczytał: 86 tematów


Płeć: Kobieta

PostWysłany: Śro 22:21, 19 Gru 2018    Temat postu:

Trafne...
Jednak trochę wierzę w wuja..:-)
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Semele




Dołączył: 09 Lis 2014
Posty: 5681
Przeczytał: 86 tematów


Płeć: Kobieta

PostWysłany: Śro 22:23, 19 Gru 2018    Temat postu:

[quote="Dyskurs"][quote="Semele"]
Dyskurs napisał:
lucek napisał:
Cytat:
przyznajemy rację WBREW WCZEŚNIEJ PREZENTOWANEMU STANOWISKU

a to co nauczyć się zwiezlosci :) lucek pisze niejasno i wieloznacznie jak jeden mój znajomy na fb
:wink: :)
WZ to troche enigma ale "byl czas przywyknac" :)


Jak do "niebycia" Boga?? :-) :-) :-) :-)
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Dyskurs




Dołączył: 29 Wrz 2015
Posty: 8283
Przeczytał: 76 tematów

Skąd: Little Rhody, USA
Płeć: Kobieta

PostWysłany: Czw 0:21, 20 Gru 2018    Temat postu:

[quote="Semele"][quote="Dyskurs"]
Semele napisał:
Dyskurs napisał:
lucek napisał:
Cytat:
przyznajemy rację WBREW WCZEŚNIEJ PREZENTOWANEMU STANOWISKU

a to co nauczyć się zwiezlosci :) lucek pisze niejasno i wieloznacznie jak jeden mój znajomy na fb
:wink: :)
WZ to troche enigma ale "byl czas przywyknac" :)


Jak do "niebycia" Boga?? :-) :-) :-) :-)
:brawo: :rotfl:

Ostatnio zmieniony przez Dyskurs dnia Czw 0:21, 20 Gru 2018, w całości zmieniany 1 raz
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Michał Dyszyński




Dołączył: 04 Gru 2005
Posty: 13270
Przeczytał: 58 tematów

Skąd: Warszawa
Płeć: Mężczyzna

PostWysłany: Czw 2:06, 20 Gru 2018    Temat postu:

Uświadomiłem sobie dzisiaj, że mam jeszcze jeden ważny powód, aby przyznawać nieraz racje oponentowi. Tym powodem jest RADOŚĆ.
Radością napawa mnie myśl, że tylko ja mam na tym świecie coś sensownego do powiedzenia (zakładam niezbyt skromnie, że tak właśnie jest, że w miarę często myślę sensownie - co z resztą nie wynika akurat wcale z jakiegoś dowodu, tylko jest postulatem "I am not insane"), ale że są ludzie, którzy nadążają za moimi myślami - nadążają, a nawet prześcigają mnie. Taka sytuacja oznacza, że mam z kim dyskutować, że kontakt mentalny jest realny, druga strona nie jest figurantem, tylko partnerem, zaś moje słowa znajdują odbiorcę.
Gdybym koniecznie chciał okazywać się najmądrzejszy bez wątpliwości, to mógłbym sobie poszukać audytorium w przedszkolu - tam moje doświadczenie ponad 50 letniego życia bezapelacyjnie górowałoby nad wiedzą i rozumieniem słuchaczy. Do celebrowania niekwestionowanego tryumfu w wyścigu do wiedzy byłaby to najskuteczniejsza metoda. Ale mnie dyskusja z przedszkolakami nie rajcuje.
Jeśli ktoś ma wątpliwości, czy góruje intelektualnie nad przedszkolakami, to może zawsze mówić do małp, albo gęsi. Tam nawet ktoś z IQ 80 i mizernej wiedzy na pewno będzie mędrcem. W ostateczności może mówić do słupa - wtedy będzie mądrzejszy na 100%.
Szukam sobie audytorium na poziomie na tyle wysokim, aby przynajmniej co jakiś czas ktoś okazywał się w rozumieniu spraw lepszy ode mnie. Wtedy ja mogę się czegoś nauczyć od niego, a poza tym taka sytuacja jest dowodem, że rzeczywiście miałem do kogo mówić, byłem rozumiany. Czyli jest się z czego cieszyć.
Jeśli nigdy nikt nie jest w stanie nic sensownego zarzucić moim argumentom, to znaczy po prostu, że wybrałem sobie niewłaściwe audytorium, czyli że nikt mnie nie rozumie, nikt nie nadąża. Skoro tak, to nie zrobiłoby pewnie większej różnicy, gdybym jednak mówił do stada gęsi - też mielibyśmy w tym układzie niezrozumienie. Pośrednio świadczyłoby to też, o jego głupocie w dobieraniu sobie audytorium.

Tak więc cieszyłem się i cieszę, gdy ktoś sensownie potrafi mnie merytorycznie zagiąć (jak jeszcze uczyłem w szkole, to za zasadne wytknięcie mi błędu stawiałem wysokie oceny i wylewnie chwaliłem ucznia). Dobrze jest, jeśli przynajmniej trochę ktoś potrafi mnie zagiąć, tak abym musiał się gęsto tłumaczyć - nawet jeśli ostatecznie nie wyjdzie na to, że był to błąd - wystarczy lekkie niedogadanie, brak precyzji. Ktoś kto jest tak wysoko nad słuchaczami, że nikt merytorycznej dyskusji nie jest stanie z nim podjąć, mógłby równie dobrze gadać wyłącznie do samego siebie. Taki ktoś musi czuć się bardzo samotny. :(
Dlatego zupełnie nie rozumiem ludzi, którzy nie daja sobie szansy przeżyć tej satysfakcji, że komunikowali się z naprawdę rozumnymi osobami, do których było po co mówić, którzy rozumieli co się do nich mówi.

Dla wykładowców pasjonatów dobre pytanie zadane przez dociekliwego studenta jest swoistą wisienką na torcie ich pracy - pokazuje, że ona ma sens, że nie jest jednostronnym monologiem. I jest w tym wielka radość.

Ci co chcą tylko gadać, aby im nie przerywano i im nie zaprzeczano, jednak nie potrafią być (w swoich uczuciach konsekwentni). Dlaczego w takim razie nie mówią do słupa, albo do akwarium z rybkami?... Słup, ani akwarium na pewno się przecież nie sprzeciwią. Więc tacy zwolennicy wygrywania ponad wszystko ze słupem mieliby zwycięstwo jak w banku...
Ci ludzie w gruncie rzeczy chcieliby dwóch sprzecznych rzeczy na raz - z jednej strony chcieliby wygrać, okazać się lepszymi. Więc walczą. Z drugiej strony boją się porażki. Czują przy tym, że mając przeciwnika bardzo łatwego do pokonania, niczego nie udowodnią - ani sobie, ani innym ludziom. Instynkt podpowiada im, że tym zwycięstwem, które byłoby wartościowe, jest zwycięstwo nad kimś o porównywalnej, a najlepiej wyższej od nich pozycji. Konkurując z kimś poniżej nie mamy szansy na zdobycie osiągnięcia, a właściwie to tylko ryzykujemy, bo to ktoś będący poniżej, jeśli pokona nas, wykaże swój progres, wskoczy na wyższy szczebel konkurencyjnej drabinki. Więc instynkt podpowiada ludziom, że powinni zmierzyć się z kimś o porównywalnych aspiracjach i pozycji. Nie ma jednak instynktu, który nakazywałby tutaj uczciwość, który by zaliczał tylko rzeczywiście zasłużone merytorycznie zwycięstwa. Zwycięstwa uzyskane manipulacją -z punktu widzenia wspinania się po konkurencyjnej drabince - są najczęściej trudne do odróżnienia od tych uczciwych, czasem spełniają swoje zadanie. A już na pewno mogą spełnić to zadanie w zakłamanym umyśle, który sobie wmówi, że "jest lepszy" - tak realnie, choć w istocie tak ustawił tę konkurencję, że w niej zawsze wygrywa (bo np. nie zalicza konkurentom ich osiągnięć, przyznając punkty wyłącznie za osiągnięcia własne).
Dla mnie interesujące jest, jak wielu uczestników gier sieciowych oszukuje. Na serwerach z grami jest to plaga, niekiedy przeważająca część graczy to cheaterzy. Nie przyznając się do błędów, ludzie stają się cheaterami w dyskusji. Ale że sam fakt "zdobycia" zwycięstwa formalnie ma wyższy priorytet, niż uczciwość, więc plaga wciąż ma się dobrze.
Ten problem z uczciwością, to w istocie PROBLEM Z OBRAZEM SIEBIE, to BRAK KONSEKWENCJI w udzieleniu odpowiedzi na pytanie: kim jestem?


Ostatnio zmieniony przez Michał Dyszyński dnia Czw 15:31, 20 Gru 2018, w całości zmieniany 2 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Michał Dyszyński




Dołączył: 04 Gru 2005
Posty: 13270
Przeczytał: 58 tematów

Skąd: Warszawa
Płeć: Mężczyzna

PostWysłany: Pon 0:20, 31 Gru 2018    Temat postu:

Mam jedno swoje małe postanowienie w zakresie przyznawania racji ludziom, z którymi się nie zgadzam: wymyślić CHOCIAŻ JEDEN RACJONALNY POWÓD, który tamtej osobie jakoś uzasadnia jej zdanie. A jeszcze lepiej, jeśli wynajdę kilka takich powodów.
Po co to robię?
Aby sprawdzić, czy jestem w stanie wyjść ze swojego myślenia, że choć na chwilę potrafię odrzucić gorset własnych poglądów.
Oczywiście nie zobowiązuje mnie to do przyznawania komuś racji, zgodzenia się z nim na stałe. Najczęściej pozostaję przy swoim zdaniu, bo (tak uważam, mogę się łudzić...) po prostu już wcześniej brałem owe argumenty pod uwagę i z jakichś powodów uznałem ze za mniejszego kalibru niż argumenty na stronę przeciwną.
Ale przynajmniej czasowo spróbować jakoś poprzeć poglądy przeciwnika uważam za swój intelektualny obowiązek.
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Wyświetl posty z ostatnich:   
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum ŚFiNiA Strona Główna -> Rozbieranie irracjonalizmu Wszystkie czasy w strefie EET (Europa)
Idź do strony Poprzedni  1, 2
Strona 2 z 2

 
Skocz do:  
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach

fora.pl - załóż własne forum dyskusyjne za darmo
Powered by phpBB © 2001, 2005 phpBB Group
Regulamin